суббота, 17 ноября 2018 г.

Մի մասոն էլ մենք դառնա՞նք. թե՞ հոգիներս վաճառենք

7 ու կես տարի է՝բլոգային գործունեություն եմ ծավալում/ֆեյսբուքայինին զուգահեռ/:Ստեղծել եմ 3 բլոգ.AZAT ANKAKH/տեղեկատվական-վերլուծական, իրավապաշտպան ուղղվածությամբ/, Լրագրողական նոթեր/նաեւ՝գրական ուղղվածությամբ/ եւ Պատմաքաղաքական բլոգ:/:Բլոգեր դարձա այն բանից հետո, երբ համոզվեցի, որ հայաստանյան լրատվական դաշտում տեղ գտնելու համար ,,տանիք,, է պետք.անպես, ինչպես պետական համակարգում աշխատանք ունենալու կամ՝ունեցած աշխատանքը չկորցնելու, ու ստիօված էի ,,գուգլ,, համակարգի անվճար գրանցման ծառայությունից օգտվել/դրա համար մեծապես շնորհակալ եմ գուգլից էլ ֆեյսբուքից էլ/:7ու կես տարվա ընթացքում ինձ այդպես էլ չհաջողվեց քաղաքացիական նախաձեռնությանս համար, կամավորական լրագրողական գործունեության ու հասարակական-քաղաքացիական ակտիվությանս համար որեւէ դրամաշնորհային ծրագրից օգտվել.եւ սա՝այն դեպքում, երբ քանիցս է քննադատվել, որ տարիներ շարունակ ահռելի գումարներ են փոշիացվել այս ու այն աննպատակ ծրագրերի անվան տակ:Պարզաեպս աբսուրդ է.քաղաքական հատուկ ուղղվածությամբ գործունեություն ծավալողներն ու բհայհոյախոսներն օգտվում են գրանտներից՝,,ժողովրդավարության եւ մարդու իրավունքների անվան տակ,, տրվող, բայց քաղաքական շահ չհետապնդող այլընտրանքային լրատվական աղբյուրը, որ լուսաբանում է մարդու իրավունքների խախտումները, հասարակության ներսում առկա հիմնախնդիրները, որոնք հաճախ դուրս են մնացել մամուլի ուշադրությունից, չի ֆինանսավորվում ոչ գրանտից, ոչ պետությունից ,ոչ որեւէ հիմնադրամից/հետո էլ ասում են, թե մեր երկրում քաղաքացիական նախաձեռնությունները խրախուսվում են,,/:Ինչ է, պետք է պարտադիր հակառուսական քարոզչությու՞ն անենք, կամ լեսբոգոմիկների իրավունքնե՞րը լուսաբանենք, որ դրամաշնորհային  ծրագրից օգտվենք, թե՞ մի մասոն էլ մենք պիտի դառնանք, կամ հոգիներս վաճառենք:Ինչքա՞ն սպասենք, որ քաղաքացիական նախաձեռնությունների խրախուսաման հիմնադրամները/եթե կան այդպիսիք՝մեր երկրում/ դառնան հասանելի քաղաքական շահեր չհետապնդող ստեղծագործողներին/ եթե չկան նման հիմնադրամներ՝թող ստեղծվեն/:Հիմա ես ո՞ր կարգի քաղաքացիների թվին եմ պատկանում, եթե 7ուկես տարվա ընթացքում իմ անձնական խնայողությունների,փոքր նվիրատվությունների,  հարազատների ու բարի կամեցողների աջակցությամբ, նախկին իշխանությունների կողմից իմ գործունեության հանդեպ թշնամական վերաբերմունքի, տեռորի ու հետապնդումների ,սոցիալական կեղեքումների ու գլխիս կեղծ ու իրական վարձեր փաթաթելու պայմաններում շարունակել եմ պահպանել լրագրողի ու հասարակական ակտիվիստի իմ կեցվածքը, քանի որ ստեղծագործող մարդը չի կարող ձեռքերը ծալած պարապ նստել ու միտքը բթացնել.չէ՞ որ ամեն մարդ պետք է աշխատի իր նախասիրությանը համապատասխան/ինչպես երեկ իրավացիորեն նկատեց ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը՝Հ-1-ի եթերով,աշխատանքի զբաղվածության վերաբերյալ բանավեճի ժամանակ:Ցավոք, այդ հաղորդման ընթացքում չհնչեց այն միտքը, որ թե նախկինում, թե հիմա՝մշակությին ոլորտի, մտավորականության բնագավառի թափուր աշխատատեղերը շարունակում են մնալ ԽԾԲ-ով կամ՝անհասանելի, կուսակցականացված, չկա բավարար հրապարակայնություն, որպեսզի մտավորականը կարողանա իր ընդունակություններին համապատասխան աշխատանք գտնել:

,,,,Աշխատաշուկայում ամենամեծ պահանջարկն այսօր գրտնակողներն են.գրտնակ-թեւեր չունեմ՝թե գնամ գրտնակող աշխատեմ, հացավաճառ լինելու համար էլ արդեն տարիքային ցենզ է գործում/ավագ սերնդի կանանց կարող են լավագույն դեպքում առաջարկել ,,աշխատանք՝մի փոր հացի դիմաց,,.հավաքարարի աշխատանքը հարգում եմ, բայց դրա համար էլ պրոֆեսիոնալիզմ ու փորձառություն է պետք/էլիտար հիմնարկներն անգամ քաստինգներ են անցկացնում՝հավաքարար ընդունելու համար/:Պատգամավորությունն էլ ձեզ լինի, պաշտոններն էլ, տնաշեններ կամ տնաքանդներ, բա գոնե ստեղծագործողների աշխատանքը գնահատեք կամ այդ ոլորտի պետական աշխատատեղերը դարձրեք հասանելի, որ գոնե ստեղծագործող մարդը կարողնա արեւի տակ տեղ ունենալ....Թե չէ մեկ էլ տեսար՝հարցնում են.,,Ինչքա՞ն ես ստանում,,.ու չգիտես խնդաս, թե լաս, որ չնայած 23 տարվա լրագրող ես ու 7 ուկես տարվա բլոգեր, բայց՝,,օդում կախված,, քաղաքացի ես, ու ոչ նպաստառու ես, ոչ աշխատող. ոչ թոշակառու.դեռ մի բան էլ՝դու ես քո համացանցային գործունեությանդ ,,հովանավորն,, ու ,,մենեջերը,,՝քո անձնական խնայողությունների  ու պատահական ,,փախած,, եկամուտների հաշվին....Այն էլ՝վերջին 3 տարում ստիպված ես կրկնակի թանկ վճարել, քանի որ ինտերնետային ծառայություններն էլ են թանկացել, իսկ դու անգամ անձնական համակարգիչ չունես եւ օգտվում ես ,,ինտերնետ-ակումբներից,,:

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ,Վանաձոր, ազատ լրագրող,բլոգեր


четверг, 15 ноября 2018 г.

ՎԱՆԱՁՈՐՈՒՄ ՏԵՂԱՑ ՏԱՐՎԱ ԱՌԱՋԻՆ ՁՅՈՒՆԸ․ԻՍԿ ՏՆԱԿՆԵՐԻ ԲՆԱԿԻՉՆԵՐԻՑ ՈՉ ԲՈԼՈՐՆ ԵՆ ՎԱՌԵԼԱՓԱՅՏՈՎ ԱՊԱՀՈՎՎԱԾ

1988թվի երկրաշարժից 30 տարի անց՝Վանաձորում դեռեւս կան տնակային ավաններ, որոնց բնակիչներն ինչ-ինչ պատճառներով բնակարան չեն ստացել․ու նրանցից մեկն էլ քիմիագործների թաղամասում 30 տարի բնակվող նախկին քիմմանրաթելագործ, միայնակ-անժառանգ թոշակառու, 1937թվի բռնադատվածի ժառանգ Քնարիկ Պապիկյանն է, ում կենցաղային հոգսերին/այդ թվում՝7 տարի շարունակ ջուր կրելուն, որովհետեւ 7 տարի առաջ էլ զրկվել է ջրամատակարարման ու ջրահեռացման համակարգից/ձմռան շեմին ավելացել է եւս մեկը՝վառելափայտով ապահովված չլինելու հանգամանքը։

,,Երեկ իմացա, որ կողքի տնակի ապրողն ստացել է վառելափայտ, բայց ես դեռ չեմ ստացել․ասին՝էս տարի կարգը փոխվել է, պետք է քաղաքապետարան դիմում գրվի՝Աշոտ Կարապետյանին, որ վառելափայտ տան, հարեւանս գրած է եղել՝նրան տվել են, ես էլ նոր եմ իմանում էդ մասին, ու վախենում եմ ժամկետն անցնի՝էլ չստանամ, ի՞նչ կլինի իմ անունից դիմում գրես, տանես քաղաքապետարան, ասես, որ ես չեմ կարա գնամ, ոտքերս ցավում են,,-մեզ հետ զրույցում իր մտահոգությունը ներկայացրեց Քնարիկը, որի կենցաղային խնդիրներին քանիցս ենք անդրադարձել սույն բլոգում, ինչպես նաեւ՝2002թվին՝,,Առավոտ,, թերթում, որի մի օրինակը սրբությամբ պահում է մինչ օրս, բայց ափսոսում, որ ,,օրիգինալը,, չունի, այլ ,,կոպիան,,։

Իմ այն հարցին, թե արդյո՞ք անցած տարի  էլ է դիմումով եղել վառելափայտի տրամադրման գործընթացը, ասաց, որ՝ոչ, եւ պատմեց, որ քաղաքապետարանի ոմն պաշտոնյա Վլաս՝անցած տարի մեծ քանակությամբ փայտ է բերել, անգամ՝մեծ կտորները ջարդել/թեպետ՝հետո Պապիկյանն ստիպված է եղել սղոցելու համար մարդ վարձել՝4500դրամով, բայց՝Վլասից մեծապես գոհ է, փայտի տրամադրման համար/։,,Բա հիմա էդ Վլասը չկա՞,,-հարցիս էլ ասաց՝,,չէ, չկա, շատ լավ մարդ էր էդ Վլասը, ասին էս տարի կարգը փոխվել է, պետք է Աշոտ Կարապետյանին դիմում գրվի,,։

Վանաձորի քաղաքապետարանի կայքէջում չգտնելով Աշոտ Կարապետյանին վերաբերվող որեւե տեղեկություն,հարցում արի  տեղեկատվության եւ աշխատանքի բաժնին, եւ չորս անհաջող փորձից հետո ինձ վերջապես հաջողվեց հավաստիանալ, որ հարցումս առ այն, թե քաղաքապետարանում կա՞ արդյոք որեւէ բաժին, որ զբաղվում է տնակների բնակիչներին վառելափայտ տրամադրելու հարցով, տեղ է հասել։Բայց 2 ժամվա ընթացքում չստանալով որեւէ պատասխան, ուղեվորվեցինք քաղաքապետարան․պարզվեց, առաջին հարկում ստեղծվել է ,,մեկ պատուհանի,, ծառայություն, սակայն պատուհանին մոտենալու անհրաժեշտություն չեղավ, քանի որ ձախ թեւի վրա, թափանցիկ հսկայական աշխատասենյակի աշխատակիցների թվում անմիջապես նկատեցինք սոցիալական ոլորտի երկարամյա աշխատակից Աշոտ Կարապետյանին, ով այն եզակի պաշտոնյաներից է, ով մշտապես եղել է բարեխիղճ,բարեկիրթ, բանիմաց եւ իր գործի լավագույն մասնագետ/ինչը կարող են հավաստել նաեւ այլ քաղաքացիներ/։Մեր հետ զրույցում պարոն Կարապետյանը տեղեկացրեց, որ իսկապես այս տարի դիմումներ են ներկայացվում տնակների բնակիչների կողմից՝համապատասխան հանձնաժողովին/բայց ոչ իրեն/, ներկայացրեց դիմումի ձեւը, բայց՝այն Պապիկյանին հանձնելու կամ նրա անունից լրացնելու անհրաժեշտություն չեղավ, քանի որ ստուգելով իր մոտ գտնվող ցուցակները, մեր զրուցակիցը տեղեկացրեց, որ Պապիկյանը հաշվառված է իրենց մոտ՝որպես տնակի բնակիչ, պարզապես վառելափայտի բաշխումը կատարվում է ըստ տերիտորիայի, ըստ կարգավիճակի, սոցիալապես խոցելիության աստիճանի,եւ առաջնահերթությունը տրվել է Լենինգրադյան եւ Բուլղարական տնակների բնակիչներին, ու հույս հայտնեց, որ առաջիկայում հանձնաժողովի նիստի կողմից կհաստատվի նաեւ Պապիկյանին վառելափայտ տրամադրելու հարցը։

․․Ի դեպ, այս տարվանից ստեղծված փաստահավաք հանձնաժողովի անդամներից մեկը/ում Պապիկյանը ներկայացրեց որպես Գեվորգ, որ նրան նաեւ հեռախոսահամար էր տվել/ այցելել է քիմիագործների տնակային ավան, հանդիպել բնակիչներին, գրանցել նրանց խնդիրները/հանդիպմանը եղել է նաեւ Պապիկյանը/, բայց, չգիտես ինչու, տեղական հեռուստաալիքներով չհնչեց քիմիագործների թաղամասի ամենահեռավոր անկյունում ծվարածների բողոքը, եւ հիմնականում լուսաբանվեց Լենինգրադյան եւ Բուլղարական տնակային ավանի բնակիչների խնդիրների մասին, ներկայացվեցին այդ մարդկանց բողոքները /,հեռուստատեսությամբ լուսաբանվել է նաեւ քաղաքապետարանի առջեւ բողոքի ցույցը՝տնակների բնակիչների կողմից․Պապիկյանը չի էլ իմացել, որ նման բողոքի ցույց է նախատեսված եղել, չի էլ մասնակցել՝բնականաբար․թեպետ խոստովանում է, որ մասնակցելու ցանկություն չի էլ ցուցաբերում, մանավանդ՝որ ոտքերի հետ կապված լուրջ խնդիրներ ունի/։Հնարավոր է, եթե Պապիկյանի սոցիալական ահագնացող վիճակի մասին տեղեկատվություն հայտնվեր փաստահավաք խմբի արձանագրության մեջ, այսօր վառելափայտ ստանալու առաջնայնությունը նրան տրվեր։Չէ՞ որ ըստ էության ամենախոցելին հենց նրա վիճակն է՝որպես տարեց, միայնակ եւ անժառանգ։Պապիկյանը վերհիշեց, որ շատ տարիներ առաջ այս տարածք այցելել է նաեւ մարդու իրավունքների նախկին պաշտպան , ,,ժառանգության,, նախկին անդամ Լարիսա Ալավերդյանը/ի դեպ, ,Պապիկյանը եղել է ,,ժառանգության,, անդամ եւ ակտիվ մասնակցություն ունեցել նախընտրական գործընթացներին, բայց այսօր ,,Ժառանգությունից,, հիշող էլ չկա նրա մասին․թեպետ՝այս տարածքից մի փոքր ներքեւ գտնվում է ,,Օրրան,, բարեգործականը/։

Վանաձորում այսօր տեղաց առաջին ձյունը, ու Պապիկյանի՝նախորդ տարվանից մնացած վառելափայտի պաշարներն սպառվելուն մոտ են, իսկ հսկայական ,,պլախները,, սղոցելու անհրաժեշտություն կա․․․ո՞վ պետք է առաջնահերթ հոգա այս կարգի մարդկանց մասին, եթե ոչ՝ պետությունը։

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

Հ․Գ․այսօրվա դրությամբ Վանաձորի քաղաքապետարանից դեռեւս պատասխան չստացանք՝երեկվա էլեկտրոնային հարցմանն ի պատասխան։Հետո էլ կայքում գրում են՝,,Ինչպե՞ս եք գնահատում մեր նոր կայքը,,․շատ վատ ենք գնահատում, շատ․․․Միաժամանակ հարց է ծագում․եթե կա քաղաքապետարանի լրատվության եւ հասարակայնության հետ կապերի բաժին, ո՞րն է համանման մեկ այլ բաժին՝տեղեկատվության եւ աշխատանքի, ստեղծելու իմաստը․․․

среда, 7 ноября 2018 г.

Միգուցե ,,Սուր անկյու՞նն,, օգնի

Վանաձորի քիմիագործների թաղամասի տնակային ավանի ամենահեռավոր անկյունում, մացառների մեջ կորած երկաթե կլոր, ժանգոտ տնակում մոտ 30 տարի բնակվող միայնակ, անժառանգ թոշակառու Քնարիկ Պապիկյանի հարազատներն ու մտերիմները նախօրեին լուրջ անհանգստության մեջ էին, քանի որ վերջինիս բջջայինն անհասանելի էր.պարզվեց, խնդիրը զուտ տեխնիկական էր, իսկ Պապիկյանին մենք  հանդիպեցինք օրվա պարտադիր արարողակարգում, ջուր կրելիս:Արդեն 7 տարի է, նախկին քիմմանրաթելագործ-ինժեներն ստիպված է ամեն օր 5 լիտր տարողությամբ 4 պլաստմասե տարաներով ջուր կրել՝մոտակա ավտոլվացման կետից,քանի որ այդ եւ այլ հարակից տնակների ջրամատակարարման համակարգը վերացավ 7 տարի առաջ, երբ նախկին քաղաքապետը ներքեւում գտնվող տարածքն օտարեց ու վաճառեց/թեպետ՝առ այսօր չի օգտագործվում, քանի որ հսկայական շինության վրա փակցված է,,վաճառվում է,, ցուցանակը/:Ամռանն էլ ջուր կրելիս սայթաքել-ընկել էր ու ոտքը վնասել:

Պապիկյանի նամակները՝ուղղված 2 բարեգործական կազմակերպության , որում խնդրանք էր ներկայացրել առ այն, որ իր տնակին մոտ գտնվող փոքրիկ շինությունը/ներկա քաղաքապետի բանավոր թույլտվությամբ իրեն հատկացված/ թեթեւ նորոգումների ենթարկեն, որ փոխադրվի գոնե այնտեղ/որ ավելի տանելի կլիներ՝դարն ապրած ժանգոտ տնակի համեմատությամբ/, մնացին ձայն բարբառո.այնպես, ինչպես անարձագանք մնաց Գուգարաց թեմին հասցեագրված եւ համացանցում տարածված նամակը՝իր եւ հարակից այլ տնակների բնակիչների անունից/ որ ,,Ձեռք մեկնիր եղբորդ,, բարեգործականը գոնե իրենց էլ հիշեր, այցելեր երբեմն...Ապրում է չնչին թոշակ-նպաստով, որից ստիպված է հատկացումներ անել նաեւ վառելափայտի, այն սղոցելու, կերոսինի լիցքավորման եւ այլ կենցաղային նպատակների/հատկապես մեծ ծախսեր են պահանջվում բժշակական նպատակներով/:Մարդասիրական ծրագրերից չի  օգտվում, մի ժամանակ ,,Կարիտասից,, են օգնություն ստացել, սակայն այն դադարեցվել է:Տարիներ առաջ այցելել են Ավետարանական եկեղեցուց եւ 40 հազար դրամ հատկացրել, խոստանալով, որ ամեն ամիս կհատկացնեն, բայց, հավանաբար, տեսնելով, որ վերջինս չի հաճախում Ավետարանական եկեղեցի, դադարեցրել են այցելությունն էլ, օգնությունն էԼ:Սառնարանը վաղուց է շարքից դուրս եկել:Իսկ ձմռան շեմին մտածմունքների մեջ է, թե որտեղից է փայտ հայթայթելու, քանի որ նախորդ տարվանից մնացած վառելափայտը՝տեղական իշխանության կողմից հատկացված, վերջացել է:Անգամ այդ պայմաններում՝չի կորցնում հույսն ու հավատը Աստծո հանդեպ.կացարանի պատերը զարդարված են Աստծո պատկերներով, սրբապատկերներով, մոմակալներով, պարբերաբար հաճախում է Հայ Առաքելական եկեղեցի, բայց՝խորապես վիրավորված է Գուգարաց թեմից, որ նամակներին չարձագանքեց:,,Ասում են՝օգնիր եղբորդ, բա թող մեկ-մեկ էլ քրոջը հիշեն....,,-կես-կատակ նկատում է Քնարիկը, որ ամենածանր պահերին անգամ չի կորցնում հույսն ու լավատեսությունը, ինչը գալիս է նրա անսահման բարությունից, որ տարածում է ոչ միայն մարդկանց, այլեւ՝կենդանիների վրա, եւ պահպանում է դեռ մինչերկրաշարժյան տարիներից մնացած սովորույթն ու կատուների է խնամում՝իր կացարանին մոտ.իր համար արդեն շատ հոգեհարազատ դարձած կատուներն ու 2 քոթոթ շներն են վերջինիս մենակության փարատողները.մի հսկայական գամփռ էլ նվիրել է հարեւան տնակներից մեկին, սակայն վերջիսն երբեմն ,,այցի,, է գալիս իր երբեմնի մտերիմներին ու աչալուրջ հսկում տարածքը՝ենթարկվելով միայն կացարանի տիրուհու հրամաններին՝այցելուների նկատմամբ համապատասխան վերաբերմունք դրսեւորելիս: Ի դեպ, քիմմանրաթելի գործարանում աշխատելիս Պապիկյանը եղել է Մենդելեեւի անվան կենդանիների պաշտպանության  հիմնադրամի նախագահ:

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ, Վանաձոր

воскресенье, 28 октября 2018 г.

                                            ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ

ՀՀ վարչապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանին

Մեծարգո վարչապետի ժ/պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյան․թույլ տվեք նկատել, որ ՝մինչ ձեր կառավարության ոչ այնքան հաջող կադրային քաղաքականությունն արդարացնելու համար Ձեր կողմնակիցներից ոմանք պատճառաբանում են կադրերի պակասը, Ձեր մրցակից քաղաքական ուժն արդեն նախաձեռնողականություն է ցուցաբերում եւ կադրերի բանկ ստեղծում՝ստվերային կառավարություն ձեւավորելու նպատակով, եւ համացանցային կոչով արդեն իսկ հայտարարությամբ դիմել է ՀՀ քաղաքացիներին։Իսկ դա նշանակում է, որ այդ ուժը կարող է խորհրդարանական ընտրություններին ոչ միայն ձայներ տանել ձեր ճամբարից՝քաղաքակիրթ ճանապարհով, այլեւ՝միգուցե մեծամասնություն կազմել՝փոխելով երկրի արտաքին քաղաքական կուրսը, որ կարող է վտանգավոր լինել երկրի համար/իսկ աշխատանք փնտրող ՀՀ քաղաքացու համար կարող է միեւնույն լինել, թե քաղաքական որ ուժը կգնահատի իր կարողությունները/։Ըստ այդմ, եթե ցանկանում եք, որ երկրում աղքատությունը չխրախուսվի/դրանից բխող աղետալի հետեւանքներով/, ինչի մասին քանիցս եք հայտարարել, ուստի երկրի հանդեպ տիրոջ, ինչպես նաեւ՝ հպարտ քաղաքացու իրավունքից օգտվելով՝խորհուրդ կտայի ստեղծել կադրային բանկ՝յուրաքանչյուր մարզպետարանում,որտեղ կհավաքագրվի մարզի ողջ մտավոր պոտենցիալը, եւ որտեղ կարող են դիմել նաեւ այն քաղաքացիները, ովքեր ունենալով համապատասխան մտավոր կարողություններ ու գիտելիքներ, անտեսվել են նախորդ կառավարության կողմից, քանի որ չեն ունեցել համապատասխան թիկունք, կապեր եւ ֆինանսական հնարավորություններ։Միաժամանակ տեղին կլինի,եթե հանձնարարվի ՀՀ զբաղվածության կենտրոններին/սոցապ եւ աշխատանքի նախարարության միջոցով/, որպեսզի իրենց համացանցային էջերն առավել մանրամասն նշեն թափուր աշխատատեղերի առկայության մասին, որպեսզի աշխատանք փնտրողներն ստիպված չլինեն զուր տեղը հասնել գործազրկության կենտրոններ, եւ դեռ աշխատանքային գրքույկներն էլ այնտեղ ,,պատանդ,, դնեն/քանի որ մինչ օրս գործող կարգն է այդպես պահանջում/, մինչդեռ դրանք կարող են ամեն րոպե անհրաժեշտ լինել աշխատանք փնտրողին, եւ, որպեսզի աշխատանք փնտրողները հնարավորություն ունենան առավել արագ հաղորդակցվել գործատուի հետ, եւ ոչ թե՝կենտրոնի միջնորդությամբ կամ՝տարին մեկ՝տոնավաճառից տոնավաճառ։Ի՞նչ շահ ունի աշխատանք փնտրողը, որ հասնի գործազրկության կենտրոն/եթե նպաստն էլ վերացել է ՝նախորդ կառավարության կողմից, բայց՝այսօրվա պատգամավորների ձեռամբ/, ու ավելորդ թղթաբանության հումք դառնա։

Անհրաժեշտ է նաեւ, որ զբաղվածության կենտրոնների ֆեյսբուքյան էջերն ավելի շատ՝ թափուր աշխատատեղերի մասին հայտարարություններ ներկայացնեն, քան՝կենտրոնների աշխատանքը լուսաբանեն։Հայտարարություններում  պետք է նաեւ նշվեն ժամկետների մասին, որպեսզի կենտրոն այցելող քաղաքացին չպարզի, որ տվյալ հայտարարությունն արդեն ժամկետանց է։Միաժամանակ պետք է պետական կառույցներին պարտադրվի՝թափուր աշխատատեղերի մասին/որոնք քաղծառայողի կամ դեպարտամենտի մրցույթով չեն նախատեսված/ հայտնել զբաղվածության կենտրոններին։

Հուսով եմ, նամակս չի անտեսվի եւ համապատասխան հանձնարարականներ կարվեն Ձեր կողմից թե աշխատանքի եւ սոցապ նախարարությանը, թե տարածքային կառավարման նախարարությանը, թե մարզպետարաններին։

Հարգանքով՝

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ,Վանաձոր, ազատ լրագրող, բլոգեր, 

28․10․2018թ․

четверг, 27 сентября 2018 г.

Սպասենք անցումային արդարադատությանը․եթե մենք Նոր Հայաստան ենք կառուցում, ուրեմն պետք է օրենքներն էլ նորացվեն

Ունեմ 24 տարվա աշխատանքային ստաժ․ներառյալ՝ուսանողական տարիները, որոնք նույնպես ստաժ են համարվում, քանի որ մինչեւ բուհ ընդունվելն էլ եմ աշխատել՝2 տարի։Մինչդեռ ստաժս կարող էր առնվազն 38 տարվա լինել։Հիմա ես ո՞նց ի չարը չհիշատակեմ ՀՀԿ-ի 20-ամյակը, որի տխրահռչակ դրածոների պատճառով կորցղրել եմ 14 տարվա ստաժ՝ ստիպված լինելով 1998թվի մայիսին ազատվել պետական աշխատանքից/ՎՊՄԻ գրադարանում մատենագետ/՝,,սեփական դիմումի համաձայն,,/ի պատասխան լրագրողական անաչառ գործունեության, որ ոմանց քիմքին հաճելի չէր/, իսկ 23 տարվա լրագրողական գործունեությանս միայն 4,5 տարին է հաշվառվել աշխատանքային գրքույկում/1998-2002թվեր/, 2005-20010 թվերի թղթակցային համագործակցությունս էլ որպես ստաժ չի հաշվարկվում/հայտնի չէ, թե արդյո՞ք հաշվապահական տեղեկանքները՝վճարված հոնորարների մասին, կարող են ստաժի հիմք հանդիսանալ, որ դրա համար դիմես այն թերթերին, որոնք դեռ գործում են, չեն լուծարվել, որովհետեւ լուծարվածներից առհասարակ չես կարող ապացույցներ հավաքել/։Իսկ 2011-2018 թվերի ազատ, անկախ բլոգերությունը,որի ընթացքում ստեղծել եմ 3 բլոգ՝տեղեկատվական-, վերլուծական,իրավապաշտպան ուղղվածությամբ/AZAT ANKAKH/, Լրագրողական նոթեր եւ Պատմաքաղաքական բլոգ, անտերության կարգավիճակում են/ոչ հոնորար, ոչ դրամաշնորհ, ոչ պետական աջակցություն/։Սպասում եմ ՀՀ իշխանությունների կողմից խոստացված անցումային արդարադատությանը, որ փորձեմ վերականգնել իմ աշխատանքային խախտված իրավունքները ու կամ՝նախկին աշխատանքս պահանջեմ,կամ համարժեքը՝նույն համակարգում, կամ՝լրագրողական անկախ գործունեությունս համարվի աշխատանքային ստաժ։Մի՞թե հասարակական գործունեությունը՝քաղաքացիական հարթակում, չի կարող դիտվել որպես աշխատանք։Եթե մենք նոր Հայաստան ենք կառուցում, ուրեմն պետք է օրենքներն էլ նորացվեն։

․․․Այսօր երբ անցումային արդարադատության մասին հիշատակեցի, ՀՀԿ-ից տուժած մի քաղաքական ակտիվիստ ասաց․,,Որ հանկարծ էդ մասին իմանաս, ինձ էլ իմաց արա, ես էլ ունեմ պահանջելիք արդարադատությունից,,։Ինձ թվում է, էլի շատերը կլինեն՝նմանատիպ իրավիճակներում հայտնված, որոնք աշխատանքից ազատվել են ,,սեփական դիմումի համաձայն",բայց՝հարկադրաբար։

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ, Վանաձոր, ազատ լրագրող, բլոգեր

пятница, 7 сентября 2018 г.

Վանաձորի քիմիագործների թաղամասի տնակային ավանի բնակիչները 7 տարի է՝զրկվել են ջրամատակարարման համակարգից

Վանաձորի քաղաքապետարանում ստեղծված փաստահավաք խումբը ուսումնասիրություններ է սկսել՝տնակներում բնակվող քաղաքացիների խնդրով, որ պարզի, թե ում հանդեպ պետությունը պարտավորություն ունի, ում հանդեպ` չունի:2 նիստ է գումարվել, բայց այդ նիստերից ոչ մեկից տեղյակ չի եղել ու, փաստորեն, մասնակցելու հնարավորություն չի ունեցել Վանաձորի քիմիագործների թաղամասում, Լանջայինից ներքեւ, Սպանդարյան հասցեում գրանցված երկաթե կլոր տնակում 29 տարի բնակվող Քնարիկ Պապիկյանը, ով 1988թվի երկրաշարժի հետեւանքով կորցրել է բնակարանը, եւ փաստորեն, կյանքի 1/3-ն անցկացրել աշխարհից ու քաղաքակրթությունից հեռու այդ տնակում՝զուրկ տարրական հարմարություններից:Փաստահավաք խմբի անդամներից մեկը, Պապիկյանի հավաստմամբ, մոտ 2 ամիս առաջ այցելել է թաղամաս, բնակիչների հետ հանդիպել՝իր տնակից բավականին հեռու մի տարածքում, հանդիպմանը ներկա է եղել նաեւ Պապիկյանը, ու առաջարկել է գալ, տեսնել իր կացարանը․ այն, թե ինչ ահավոր պայմաններում է ապրում:Չեն գնացել, այլ միայն՝ընդհանուր կարգով գրանցել են բողոքողների տվյալները/ընդ որում՝փաստահավաք խմբի մոնիտորինիգի մասին տեղական հեռուստաալիքները լուսաբանեցին, բայց՝ քիմիագործների թաղամասի անունը չհնչեց առհասարակ/:

Ինչպես արդեն իսկ ահազանգել ենք սույն բլոգում, Պապիկյանը 7 տարի է, զրկված է ջրամատակարարման համակարգից եւ սանհանգույցից/թաղամասի այլ բնակիչների մոտ էլ է առկա նմանատիպ վիճակ, որովհետեւ 7 տարի առաջ, այդ տնակներից մի փոքր ներքեւ գտնվող տարածքում հսկայական նորակառույցի շինարարություն է տեղի ունեցել, որն էլ պատճառ է դարձել, որ տնակները զրկվեն ջրամատակարարման եւ կոյուղու համակարգից/:Երկրաշարժից հետո հատկացված բնակարանն այնքան անբարեկարգ է եղել, որ Պապիկյանը հրաժարվել է այն ստանալ, ուստի ստիպված է եղել շարունակել բնակվել տնակում/մանավանդ,որ  շինարարներն այդպես էլ չեն փոխհատուցել բնակիչներին հասանելիք շինանյութերը՝անգամ համապատասխան հանձնաժողովների ուսումնասիրության ու որոշումների արդյունքում/։Արդեն 7 տարի է, Պապիկյանն ստիպված է ջուր կրել՝մոտ 30-40 մետր հեռավորությամբ գտնվող մի աղբյուրից/ խոստովանելով, որ դրա համար էլ է գոհ է այդ տարածքի տիրոջից, որ թույլ է տալիս ջուր կրել:Ի դեպ, նույն խնդիրն առկա է նաեւ այլ տնակներում բնակվողների մոտ, որոնք եւս 7 տարի առաջ զրկվել են ջրամատակարարման համակարգից՝չարաբաստիկ շինարարության պատճառով, մինչդեռ կառույցն այդպես էլ չի տնօրինվել եւ հիմա վաճառքի է հանված/։Բաղնիքի ու սանհանգույցի հետ կապված հարցերը Պապիկյանն  ստիպված է կարգավորել բարեկամների տներում:

Հիմա, ձմռան շեմին, ստիպված է բարեգործական կազմակերպությունների որոնումներով զբաղվել ու տարբեր կառույցների դիմել նամակ-խնդրանքով, որպեսզի իր տնակից ոչ հեռու գտնվող քարաշեն, լքված մի կառույց փոքր-ինչ նորոգեն, որպեսզի կարողանա գոնե դրանում գոյություն պահպանել, քանի որ իր տնակն այլեւս պիտանի չէ:

,,Դիմել եմ Վանաձորի քաղաքապետին, եւ շատ շնորհակալ եմ նրան, որ ինձ տրամադրեց իմ տնակի մոտակայքում առկա փոքր քարաշեն շինությունը, սակայն այն փոքր-ինչ կարգի բերելու համար ես չունեմ որեւէ հնարավորություն, քանի որ տարիքս առած կին եմ, 1937թվի բռնադատվածի զավակ, մանկուց որբ եմ մեծացել եւ ապրել միայնակ, ստացել եմ բարձրագույն կրթություն եւ աշխատել եմ իմ մասնագիտությամբ՝քիմիկ-ինժեներ:Իմ խնդրանքն է՝օգնեք փոքր-ինչ վերանորոգել ու կարգի բերել ինձ տրամադրած այդ փոքր շինությունը, քանի որ իմ տնակն այլեւս նորոգման ենթակա չէ,,-գրում է Պապիկյանը՝մի բարեգործական կազմակերպության.թե որքանով այն ուշադրության կարժանանա՝դժվար է ասել, իսկ ձմեռը 7 սարի ետեում չէ, ռեւմատիկ հիվանդություններն էլ ժամանակ առ ժամանակ զգացնել են տալիս, որի պատճառով արդեն օգոստոս ամսից՝երեկոներն ստիպված է լինում փայտ վառել երբեմն:

․․․Վանաձորի քաղաքապետարանը ծրագրել է տնակում բնակվող այն անձանց, ում հանդեպ պետությունը բնակարանային պարտավորություն չունի, տնակի տարածքի սեփականատիրոջ թույլտվություն տալ, որպեսզի տնօրինեն՝ինչպես ցանկական/եւ ոչ թե՝տարածքն ինչ-որ մեկի ցանկությամբ վաճառվի ու տնակների բնակիչներին վռնդեն՝առանց վերջիններիս խնդիրը կարգավորելու․այնպես, ինչպես տեղի ունեցավ տարիներ առաջ՝մեկ այլ տնակային թաղամասում/:Հիմա բնակիչների անունից նամակ է ուղարկվել վարչապետին.սպասում են պատասխանի:Բայց անգամ այդ ծրագրի իրագործելու դեպքում՝Պապիկյանը չի կարող այդ իրավունքից դե ֆակտո օգտվել, քանի որ չունի համապատասխան ֆինանսատեխնիկական միջոցներ, ուստի ակնկալում է աջակցություն՝պետությունից կամ բարեգործական կազմակերպություններից:

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

пятница, 31 августа 2018 г.

,,Վեոլիայից,, չպրծած՝էլցանցի ձեռն ընկա՞նք․․․․

Մինչ կառավարությունը մի՜ն․․․երկու՜․․․․մտածում է հոսանքի սակագինը մեղմելու մասին, ու այդ առթիվ քննարկումներ թե լսումներ են նախատեսվում, ,,Հանրապետականի,,տիրույթներից դեռ դուրս չեկած ՀԷՑ-ը մին,էրկու, մին,էրկու՝հարձակման է անցել բնակչության նկատմամբ ու ստիպում է պայմանագիր կնքել․այսինքն՝բնակչությունը, որ կարող է նաեւ անեկամուտ լինել, պետք է ,,ղազագիր,, ստորագրի, որ ինքը համաձայն է հոսանքի բարձրացված սակագնով վարձ մուծի ամեն ամիս/բնականաբար, եթե եկամուտ չունի, չի էլ կարող մուծել, ու, բնականաբար, հայտնվում է ՀԷՑ-ի ու ՀՀԿ-ի ձեռքին, սոցիալական պատանդի կարգավիճակում, խորհրդարանական ընտրությունների շեմին/։

Հենց հիմա Վանաձորում էլցանցի տեսուչները տնետուն ընկած՝բնակիչներին ,,ղազագրի,, են հրավիրում։


Մեծարգո վարչապետ, պարոն Փաշինյան, կարծում ենք, դուք իրավասու եք պահանջել դադարեցնել պայմանագրերի կնքումը, քանի դեռ հոսանքի սակագնի քննարկումներ չեն եղել։Միաժամանակ ակնկալվում է կառավարության կողմից ԽՍՀՄ ավանդների վերադարձման գործընթաց․որքան շուտ, այնքան՝լավ, որպեսզի մարդիկ ՀԷՑ-ից ու այլ կոմունալ վարձերից ճորտային  կախվածության մեջ չընկեն ու բնակարանները հետմահու չնվիրաբերեն ՀԷՑ-ին։Բա եթե մարդը կայուն եկամուտ չունի, ո՞րտեղից պետք է վճարի։Իսկ հոսանքի թանկացումից հետո քաղաքացիների վզին մեծ պարտքեր են կուտակվել, արդեն երկու տարի է, սուբսիդավորումը հանվել է,կառավարությունն էլ օգոստոսից սկսեց սուբսիդավորել միայն ,,աղքատության նպաստառու,, կոչվող խավի հոսանքի վարձը․մինչդեռ անապահովները շատ ավելի մեծ թիվ են կազմում․նշենք,որ նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի օրոք սուբսիդավորվում էր մինչեւ 250կվտ ծախսը՝անկախ բնակչության ,,նպաստառու,, լինել-չլինելու հանգամանքից։Ի վերջո հո չե՞նք գնալու ազգովի հանրապետության հրապարակում ոտքներս շղթայակապ անենք, բերաններս էլ կարենք/կամ ամեն մեկն իր մարզկենտրոնի կամ քաղաքի հրապարակում ոտքերը շղթայակապ անի ու ասի՝ կամ վարձերից մեզ ազատեք, կամ մեր հալալ քրտինքով աշխատած ու հետ գցած ԽՍՀՄ ավանդները վերադարձրեք/։

Այնպիսի տպավորություն է,թե ՀՀ քաղաքացիներն ապրում են միմիայն վարձ մուծելու համար ,ու ամբողջ տարին պետք է մտածեն, թե որտեղից գտնեն այդ անտակ վարձերի տակառը լցնելու միջոցներ։

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ,Վանաձոր, ազատ լրագրող, բլոգեր