суббота, 31 октября 2020 г.
четверг, 22 октября 2020 г.
Ու էս պատերազմական նեղ վիճակում
Ու էս պատերազմական նեղ վիճակում Վանաձորի քաղաքապետարանը ,,վիզ դրած,, պահանջում է, որ այս տարվա մայիսի 26-ին մահկանացուն կնքած միայնակ, անժառանգ թոշակառու Քնարիկ Պապիկյանի խարխուլ, ժանգոտած եւ վաղուց ժամկետանց տնակի բանալին/որ նրա մահից հետո գտնվում է ինձ մոտ՝ամենայն բարոյական ու մարդկային իրավունքով եվ Պապիկյանի պատգամով/հանձնեմ քաղաքապետարան։Բայց այդպես էլ չեն պատասխանում իմ նամակին, որ բաց տեսքով զետեղել եմ համացանցում եւ ուղարկել նաեւ Վանաձորի քաղաքապետարանի ֆեյսբուքյան էջին/նաեւ՝Լոռու մարզպետին, Վանաձորի համայնքի ավագանուն, ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանին/․ընդ որում՝վերջինիս նաեւ էլեկտրոնային նամակով եմ ուղարկել, ոչ միայն ֆեյսբուքյան էջին, բայց՝դեռեւս ձայն բարբառո են բոլորին ուղարկված նամակներն էլ/։ Չեն պատասխանում, թե ի՞նչ իրավական հիմքեր կան, որ ես Պապիկյանի տնակը, որ նա ստացել է սովետական տարիների մայրամուտին, իր ներսի գույքով պետք է հանձնեմ 2016թ, ձեվավորված Վանաձորի ներկա քաղաքապետարանին։Քաղաքապետարանի պաշտոնյան մեզ հետ զրույցում ասում է, որ քաղաքապետը ,,կուզի կպատասխանի, կուզի՝չի պատասխանի,, ֆեյսբուքով ուղարկած նամակին, ու պետք է նամակը կամ փոստով ուղարկեմ, կամ՝հանձնեմ քաղաքապետարանի ընդհանուր գրասենյակ։Ըստ այդմ, այսօր նամակը առձեռն հանձնեցինք քաղաքապետարանի ընդհանուր բաժին։Միաժամանակ այցելեցինք Վանաձորի ավագանու սենյակ՝որպեսզի նամակի մի օրինակն էլ նրան հանձնենք առձեռն․դե եթե համացանցին չեն պատասխանում, ուրեմն պետք է անձամբ հանձնենք։Պարզվեց, սենյակն այժմ զբաղվում է միայն պատերազմական իրավիճակին առնչվող հարցերով, եւ Արցախ ուղարկվող գույքի հավաքագրում են իրականացնում։Համաձայն ենք, այս իրավիճակում ուրիշ հարցերով չեն զբաղվում,մանավանդ, որ ավագանին վարձատրվող կառույց չէ, բայց քանիցս էլ նամակ ենք ուղարկել համացանցով, թե ինչ հիմքով է աղբի վարձի պարտքերի վրա տոկոսներ դրվում, բայց՝ձայն բարբառո ․ոչ ավագանին է արձագանքում, ոչ՝ավագանուց արդեն պատգամավոր դարձած անձը։Այստեղ են ասել՝,,ահի տարին ինչ էին, թե մահի տարին ինչ լինեն,,/։Ի դեպ, հիշեցնենք, որ Պապիկյանի մահից հետո տնակի ներսի գույքի մի մասը տնօրինվել է նրանց կողմից, ովքեր այն տնօրինելու բարոյական իրավունք ունեն․այն է՝Պապիկյանի հարազատների ու մտերիմների կողմից։Իսկ մնացած մասը՝հագուստեղեն, պարբերաբար հանձնել եվ հանձնում եմ եկեղեցուն, ինչպես նաեւ՝արցախահայության համար հավաքվող հագուստեղենի եւ չոր սննդի կետին։Հարկ եմ համարում նաեւ տեղեկացնել, որ եկեղեցուց տեղեկանալով, որ հանրակացարանում բնակվող մի կին՝կարիք ունի ներքնակ-վերմակի, վերջինիս փոխանցել եմ, որ Պապիկյանի տնակում կա համապատասպան գույք, եւ կարող է գալ-վերցնել։Մեր հետ զրույցում այդ կինը նաեւ նշեց, որ իր հետ բնակվող այլ կարիքավոր եւս կա, եւ նա էլ որոշակի գույքի կարիք ունի/որ կա Պապիկյանի տնակում/, եւ մտադիր են գալ եւ վերցնել դրանք,բայց, թերեւս, մեքենայի բացակայության պատճառով, վերջիններս չեն կարողանում գալ եւ տնօրինել դրանք։Երբ այդ մասին տեղեկացրի քաղաքապետարանի անունից մեզ հետ զրույց վարող պաշտոնյային, ասաց՝դա արդեն մեր խնդիրը չէ․այսինքն՝մեքենայի խնդիրը։
․․․Քաղաքապետին ուղարկված բաց նամակում նաեւ նշել էի, որ մտադիր եմ Պապիկյանի տնակում/որ բնակվելու համար ընդհանրապես պիտանի չէ, զրկված է սանհանգույցից/, առնվազն ժամանակավոր աշխատանքային տարածք ստեղծել՝մի քանի ակտիվ կանանց հետ, որովհետեւ իմ անկախ լրագրողական-իրավապաշտպան գործունեության համար տարածք չունեմ։25 տարվա լրագրող եմ,9 տարվա բլոգեր՝իրավապաշտպան ուղղվածությամբ, ես իրավունք չունե՞մ իրավապաշտպան գործունեություն կազմակերպեմ՝գոնե ժամկետանց տնակում, որ ,,վիզ դրած,, ուզում է անհայտ նպատակների ծառայեցնել քաղաքապետարանն՝առանց հիմնավորման, առանց իրավական փաստաթղթերի վկայակոչման։Թե՞ պետք է անպայման ինչ-որ մեկի ,,թրի տակով,, անցնենք, որ ,,արեւի տակ,, տեղ ունենանք։Առանց այդ էլ պետական կամ դրամաշնորհային աջակցություն չեմ ստանում՝իմ քաղաքացիական լրագրության համար, որ նաեւ Ազգային Ժողովի մեղավորությունն է, քանի որ չի փորձում այս դաշտը կարգավորել՝համապատասխան օրենքներով, թեպետ՝քանիցս համացանցային նամակներով դիմել ե։ Ինքս թոշակառու չեմ, աշխատող չեմ, պետական աշխատանքս էլ՝մանկավարժական համալսարանում, կորցրել եմ՝1998թ․ չարաբաստիկ իշխանափոխությունից հետո՝քաղաքական հալածանքների պատճառով, որ նաեւ արձանագրվել է բազում իրավապաշտպան կառույցների կողմից ուղարկված իմ բազմաթիվ նամակներում․․․․2016թ․ Վանաձորի քաղաքապետը վիճահարույց արդյունքներով դարձավ քաղաքապետ, ու անմիջապես գնաց Ամերիկա՝երեվի թե ,,փորձի փոխանակման,,․բա այդ ե՞ն սովորեցրել Ամերիկայում, այդ կերպ ե՞ն վարվում քաղաքացիների եւ, առավել եվս՝քաղաքացիական լրագրողների հետ․դե պատկերացրեք՝շարքային քաղաքացիների հետ ինչ կերպ կվարվեն։Բա չասե՞ս՝գոնե այս օրերին մի քիչ մարդ եղեք ու մարդկային եղեք․էդ ժանգոտ տնակի հույսին ե՞ք մնացել, քաղաքը լիքը անտեր շենք-շինություններ են, վագոն-տնակներն էլ հետը,թե՞ հատուկ հոբբի է՝միայնակ-անժառանգների տնակները կամ դրանց բանալիները հավաքել։
ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ,Վանաձոր, իրավապաշտպան լրագրող-բլոգեր,22․10․2020թ․
вторник, 13 октября 2020 г.
Վանաձորի քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանին, Լոռու մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանին,Վանաձորի համայնքի ավագանուն, ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպան Արման Թաթոյանին
ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ
Այսօր իմացա, որ Վանաձորի քաղաքապետը համացանցային նամակներին՝իրեն ուղղված, չի պատասխանում, եւ որպեսզի պատասխանի, պետք է նրան անձամբ նամակ ուղարկել՝փոստով կամ քաղաքապետարանի միջոցով։Ամեն դեպքում, կարծում եմ, հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերը պետք է նաեւ բարձրաձայնվեն համացանցով․անկախ՝քաղաքապետին նամակ ուղարկել-չուղարկելուց։Ըստ այդմ, ցանկանում եմ տեղեկանալ/ինչպես արդեն մեկ անգամ անդրադարձել եմ քաղաքապետին ու մարզպետին ուղղված նախորդ բաց նամակում՝մասնակիորեն/, ի՞նչ կարգով է տնօրինվում միայնակ, անժառանգ թոշակառուներին պատկանող տնակների ճակատագիրը՝նրանց մահից հետո, եթե չեն սեփականաշնորհել տնակը/որովհետեւ նման իրավունք չունեն/, կտակ էլ չեն գրել։Տվյալ դեպքում, այս տարվա մայիսի 26-ին մահկանացուն կնքած միայնակ, անժառանգ թոշակառու Քնարիկ Պապիկյանին պատկանող տնակը, որ նա ստացել է սովետական տարիների մայրամուտին՝88-ի երկրաշարժից հետո անօթեվան դառնալու պատճառով, թերեւս 1989թվին․ապացույցները՝Պապիկյանի փաստաթղթերում կան/, հիմա ու՞մ հաշվեկշռում է, արդյո՞ք այն փոխանցվել է քաղաքապետարանի հաշվեկշիռ, կա՞ արդյոք որոշում՝այդ մասին։Իմ տեղեկություններով՝ավագանին նման որոշում չի կայացրել/եթե դա ավագանու իրավասությունն է, եւ ոչ թե՝քաղաքապետի/։Հարցն ինձ համար այնքանով է հետաքրքրություն ներկայացնում, որ 2 տարի շարունակ ինքս զբաղվել եմ Քնարիկ Պապիկյանի խնդիրներով՝նրա անձնական խնդրանքով, լուսաբանել այդ խնդիրները՝համացանցով, հարկ եղած դեպքում նրա անունից նամակագրություն վարել՝ըստ պատկանելույն, պաշտոնատար մարմիններին/առանց դրամաշնորհային կամ պետական ֆինանսական աջակցության, որովհետեւ իմ անկախ լրագրողական կամ հասարակական գործունեությունը որեւէ աղբյուրից, կառույցից կամ հիմնադրամից չի ֆինանսավորվում, թեպետ այդ առթիվ քանիցս հայտարարություններ եմ զետեղել․ավելի հաճախ շարժվել եմ խղճի ձայնով եւ լրագրողական առաքելության գիտակցումով, որն ինձ համար պակաս կարեվոր չէ, եթե ոչ ՝առաջին տեղում/։
Նկատի ունենալով, որ քաղաքի իրավապաշտպան կառույցները պատշաճ չեն զբաղվում քաղաքի հեռավոր թաղամասերի խնդիրներով/լավագույն դեպքում՝տարին մեկ անգամ՝հաշվետվության կարգով երեւի թե/, նամակներին մինչեւ վերջ տիրություն անելու պատրաստակամություն չեն հայտնում,ինչպես նաեւ՝առհասարակ մարդկանց իրավասոցիալական խնդիրներով չեն զբաղվում, եւ նրանց դիմող որոշ քաղաքացիներ իրավապաշտպան բավարար աջակցություն չստանալով, ինձ են դիմել՝լրագրողական աջակցության խնդրանքով,որն էլ համատեղել եմ՝վերջիններիս միաժամանակ իրավապաշտպան աջակցություն ցույց տալու հետ,եւ նկատի ունենալով, որ վերջին 2 տարում պարբերաբար լուսաբանել եմ ոչ միայն Պապիկյանին վերաբերվող, այլեւ՝քիմիագործների թաղամասի տնակային ավանի բնակիչների խնդիրները թե ֆեյսբուքով, թե բլոգով, ուստի կցանկանայի Քնարիկ Պապիկյանի տնակը/որ բնակության համար պիտանի չէ/, օգտագործել որպես աշխատանքային տարածք՝հիմնելով մարդու եւ կենդանիների իրավունքների պաշտպանության կենտրոն։Ճիշտ է, տնակները ժամանակի ընթացքում պարբերաբար կհավաքվեն այդ տարածքից, բայց՝այդտեղ արդեն շենքեր են կառուցվել տարիներ առաջ, շինարարական գործընթաց է գնում, եւ թաղամասն սկսում է շնչառություն ու զարկ ստանալ․հետեվաբար՝այդտեղ կզգացվի նաեւ իրավապաշտպան գրասենյակի անհրաժեշտություն,իսկ ես ունեմ իրավապաշտպան կառույցների հետ համագործակցելու եւ թղթակցելու շուրջ 25 տարվա փորձ։Ընդ որում, նմանատիպ կառույց ստեղծելու գործում ինձ բարոյական աջակցություն ցույց տալու եւ կառույցին անդամագրվելու պատրաստակամություն են հայտնել ավագ տարիքի կանայք/որոնց թվում կա նաեւ թոշակառու մանկավարժ/, որոնք մարտականորեն են տրամադրված իրավունքների պաշտպանության հարցում , իրենց իրավունքները պաշտպանելու կամ պաշտպանել փորձելու փորձ ունեն։
Ի դեպ, հարկ եմ համարում հիշատակել, որ Պապիկյանի մահից հետո եւս զբաղվել եմ տնակի մաքրության հարցով՝հնարավորության սահմաններում/թեպետ՝անհայտ չարագործները երբեմն գիշերային ժամերին այդտեղ ասպատակել են՝անհայտ մեխանիզմով կողպեքը բացելով/չնայած՝կողպեքի բանալին Պապիկյանի պատգամով գտնվում էր իմ մոտ նրա մահից հետո/,տնակից դուրս շպրտված իրերը ցաքուցրիվ անելով եւ փորձելով այդտեղ անտերության դիկտատուրա հաստատել, հարբեցության որջ սարքել,կենդանիների հանդեպ դաժան վերաբերմունք դրսեվորել, այդուհանդերձ,Պապիկյանին պատկանող հագուստեղենը պարբերաբար հանձնել եմ եկեղեցուն՝ըստ տնօրինության, կարիքավորներին հանձնելու նպատակով, իսկ տարիների ընթացքում Պապիկյանի կողմից հավաքված մանկական հագուստներն էլ վերջերս հանձնել եմ Արցախի համար հագուստեղեն հավաքող կետերից մեկին/բարեբախտաբար, դրանք խնամքով պահմանվել են, չարագործի ձեռքը դրանց չի հասել, քանի որ ակնհայտ է, որ վերջիններս այդտեղ հիմնականում մետաղական փնտրտուքներ են կատարել, որի արդյունքում բակում էր հայտնվել հեռուստացույցը, որ անխնա ջարդոտել էին, ինչպես նաեւ մասերի բաժանված էլեկտրական վառարանն ու խորդանոցից դուրս բերված գազի վառարանը, իսկ տնակում գտնվող 2 սառնարանները՝չաշխատող, տեղահան էին արվել՝ինչ-որ մեխանիզմ պոկելու մոլուցքով, որի արդյունքում պատից պոկվել էր նաեւ խոհանոցի պահարանը։
ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ,Վանաձոր, ազատ լրագրող-բլոգեր
հեռ՝0322/4-61-17
суббота, 26 сентября 2020 г.
Լոռու մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանին,Վանաձորի քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանին
ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ-2
Մեծարգո մարզպետ, պարոն քաղաքապետ, ցանկանում եմ տեղեկանալ. թե կա՞ արդյոք որոշում՝միայնակ, անժառանգ թոշակառու, 1937 թվի բռնադատվածի ժառանգ,1937թվի ծնված,նախկին քիմմանրաթելագործ,այս տարվա մայիսի 26-ին մահկանացուն կնքած Քնարիկ Պապիկյանի տնակը որեւէ մեկի հանձնելու վերաբերյալ, կամ առհասարակ քաղաքապետարանի հաշվեկշիռ տեղափոխելու վերաբերյալ:Նշեմ, որ Պապիկյանն այդ տնակն ստացել է 1989թվին,երկրաշարժի հետեվանքով անօթեվան դառնալու պատճառով,եւ բնակվել է այդտեղ շուրջ 30 տարի, քանի որ 1990-ականներին նրան եւ շատերին հանձնված բնակարանները ,,Տարոն,, թաղամասում անորակ են եղել, շինարարները խոստացել են շինանյութերը հետագայում հանձնել բնակարանների տերերին՝ բնակարանների անավարտ աշխատանքներն ավարտին հասցնելու նպատակով, սակայն հանձնաժողովներ են հարցը քննարկել պարբերաբար, բայց սայլը տեղից չի շարժվել, ու բնակարանատերերից ոմանք կամ շատերը վաճառել են դրանք որպես կիսաբնակարան, շարունակելով բնակվել տնակում/մանավանդ, որ վերջիններիս աշխատատեղերն էլ սովետի փլուզումից հետո արդեն լուծարվել էին, ուստի ստիպված են եղել գոյատեւել չնչին գներով վաճառած բնակարանների գումարներով/:Հարկ եմ համարում տեղեկացնել, որ այդ տնակն այլեւս բնակության համար պիտանի չէ/առավել եւս, որ անհայտ չարագործների կողմից պարբերաբար ասպատակությունների էր ենթարկվում Պապիկյանի մահից հետո, ինչի մասին գրել եմ դեռ նախորդ հրապարակման մեջ /,ուստի էլ ավելի անպիտան է դարձել.չարագործները, չբավարարվելով չաշխատող սառնարանները կիսահորիզոնական դիրքով շրջելով ու դրանց մեխանիզմները պոկոտելով, այնուհետ գողացան ջրի 20 լիտրանոց բաքը, / ջրատար համակարգից 10 տարի առաջ զրկված լինելու պատճառով Պապիկյանը պարբերաբար ջուր էր կրում հարակից ավտոլվացման կետից ու այն դատարկում բաքում՝կենցաղային նպատակներով օգտագործելու համար/, այնուհետ հերթը հասավ փայտի վառարանի խողովակը պոկելուն ու հենց ներսում մրով հանդերձ շուռ տալուն, տնակի դռան ներսի ու դրսի բռնակները պոկելուն ու դռան բացելն ավելի դժվարացնելուն:Այդուհանդերձ, կցանկանայի տնակն օգտագործել որպես աշխատանքային տարածք՝այդտեղ հիմնելով մարդու եւ կենդանիների իրավունքների պաշտպանության կենտրոն, որի մասին արդեն իսկ հայտնել եմ նախորդ նամակում: Այդ մտահղացումն իրագործելու հարցում ինձ աջակցելու պատրաստակամություն են հայտնել վանաձորցի ավագ սերնդի մի քանի կանայք/հոգով ուժեղ եւ մարտական կերտվածքով.նրանցից մեկը նաեւ պատրաստակամություն հայտնեց այդ հարցով ,,գնալ մարզպետի մոտ ընդունելության,, եւ ներկայացնել խնդիրը, բայց ինչպես՞՝եթե հիմա ընդունելություններ չեն լինում/:
Ինքս ունեմ 25 տարվա լրագրողական-իրավապաշտպան աշխատանքի փորձ, 1999-2006թվերին եղել եմ ,,Հակաստվեր,, իրավապաշտպան-հասարակական լրագրողական կազմակերպության ներկայացուցիչը եւ ,,Մամուլն ընդդեմ կոռուպցիայի,, թղթակիցը Վանաձորում, արժանացել եմ կոռուպցիայի դեմ լրագրողական պայքարի մրցանակի`2004 թվին,թղթակցել իրավապաշտպան կազմակերպությունների/Հայաստանի հելսինկյան կոմիտե,Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակ/ տեղեկագրերին ու թերթերին, դեռեւս 1997թվին ավարտել եմ Հայկական սահմանադրական իրավապաշտպան կենտրոնի կազմակերպած դասընթացներին՝ստանալով մարդու իրավունքների դպրոցի շրջանավարտի վկայական/. 2011-2020թվերին իմ ուժերով եւ անձնական սուղ միջոցներով, առանց դրամաշնորհային աջակցության ստեղծել եմ 3 բլոգ/որոնցից մեկը՝իրավապաշտպան ուղղվածության/, ֆեյսբուքյան իրավական խմբեր/Մարդ եւ օրենք, Մարդու իրավունքները Վանաձորում/, սակայն 1998թվից զրկված եմ աշխատանքային տարածքից, քանի որ կորցրել եմ իմ աշխատանքը պետական համակարգում.ՎՊՄԻ գրադարանում, որտեղ աշխատում էի մատենագետ,միաժամանակ թղթակցելով մամուլին, սակայն 1998թվին գրադարանի նախկին վարիչի կողմից ինձ ներկայացված պահանջով եւ հրահրմամբ/,,դիմում գրի դուս արի, գրադարանը հոդված գրելու տեղ չի,,. ի պատասխան իմ լրագրողական գործունեության, որ ուղղված էր մարդու իրավունքների խախտումները վեր հանելուն, բայց ոչ աշխատավայրում, այլ՝տանը.այդ մասին արձանագրել են նաեւ 2002թվին Վանաձոր այցելած ԱՄՆ միջազգային փորձագետների սեմինարի ժամանակ,որ լուսաբանվել է ,,Առավոտ,, թերթում.,,Հանուն ժողովրդավարության եւ ազատ մամուլի,,/ 2002թ/, եւ, փաստորեն, տարիներ շարունակ աշԽատում եմ առանց աշխատանքային տարածքի, էլ չեմ ասում առանց պետական կամ դրամաշնորհային աջակցության՝իմ անձնական միջոցների, խնայողությունների եւ ոչ մեծ նվիրատվությունների հաշվին.արդյո՞ք դա նորմալ երեվույթ է՝քաղաքացիական հասարակության ուղին բռնած երկրի համար: Ամենահասանելի տարածքը, որ հնարավոր է դարձնել աշխատանքային տարածք/միաժամանակ հոգ տանելով տարածքի մաքրության եւ այն բարեկարգ դարձնելու, կենդանիներին պաշտպանության տակ առնելու մասին/, դա Պապիկյանի տնակն է:Հիշեցնեմ, որ վերջին 2 տարիներին եղել եմ Պապիկյանի խնդիրները մշտապես լուսաբանողն ու այլեայլ խնդիրներով զբաղվողը/ներառյալ նրա կողմից դիմումներ ներկայացնելը համայնքապատկան ծառայություններին կամ բարեգործական կազմակերպություններին/, հիվանդության ժամանակ խնամքի ու բուժական հարցերով զբաղվողը, եւ այդ նպատակով նաեւ մի կին-սանիտար էի վարձել՝Պապիկյանի թոշակ-նպաստի եւ հարազատների, մտերիմների աջակցության միջոցով/:Իսկ մահից առաջ վերջինս պատգամել էր, որ իրեն հիվանդանոց տանելու դեպքում տնակի բանալին վերցնեմ եւ հոգ տանեմ նաեւ ընտանի կենդանիների մասին, որը եւ արել եմ նրա մահից հետո,պարբերաբար այցելելով այդ տարածք եւ փորձելով կանխել էլ ավելի մեծ ոտնձգություններ՝տնակի եւ հարակից տարածքի հանդեպ:Միաժամանակ ինքս եմ պարբերաբար տեղափոխել եւ տեղափոխում եկեղեցի՝Պապիկյանի հագուստները, այն կարիքավորներին հանձնելու նպատակով:
...Ի դեպ, քանիցս համացանցային հրապարակումներում դիմել եմ պատգամավորներին, որպեսզի օրենք մշակեն, որ իրենց նպատակայնությունն ապացուցած բլոգները պետական ֆինանսավորում ստանան, որ թղթակցական աշխատանքը համարվի աշխատանքային ստաժ, իսկ քաղաքացիական լրագրությունը վարձատրվի, բայց՝ձայն բարբառո.ու այսօրվա դրությամբ ես, 25 տարվա լրագրողական-իրավապաշտպան գործունեություն ծավալած եւ շնորհակալագրեր ստացած, մի շարք քաղաքացիների խնդիրներ բարձրաձայնած ու երբեմն դրանց լուծմանը նպաստել կարողացած լրագրողս մնացել է առանց պետական ու դրամաշնորհային աջակցության, առանց պետական աշխատանքի, առանց աշխատանքային տարածքի, իսկ քաղաքացիական նախաձեռնություններս`հ/կ սեկտոր ստեղծելու, ոչ միայն չեն խրախուսվում, այլեւ խոչընդոտվում են, որն առանձին թեմա է:Ի դեպ, չեմ ստացել նաեւ որեւէ աջակցություն անգամ կարանտինային օրերին, քանի որ գործազուրկ համարվողներն առհասարակ չկան որեւէ փաթեթում, որի մասին էլ եմ բարձրաձայնել թե համացանցում, թե տեղական հեռուստատեսությամբ փողոցում նկարահանման ժամանակ:Իսկ կենսաթոշակի տարիքից հեռու եմ:Անարձագանք մնաց նաեւ Բաց նամակս՝ամիսներ առաջ ուղղված ՎՊՄԻ նոր ռեկտորին,այնուհետ ՀՀ վարչապետին, որպեսզի ինձ հնարավորություն տրվի վերադառնալ իմ նախկին աշխատանքին կամ համանման այլ աշխատանքի բուհում:
ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ,Վանաձոր, իրավապաշտպան ազատ լրագրող-բլոգեր
Լոռեցի Սաքոն հանրակացարանի համար վտանգավոր է, տնակային ավանի համար վտանգավոր չի՞
Ու այդպես էլ անարձագանք մնաց մեր բաց նամակը՝Լոռու մարզպետին ուղղված,որում մտահոգություն էինք հայտնել լուսահոգի Քնարիկ Պապիկյանի տնակի ու կից տարածքի ճակատագրի հանդեպ, եւ ցանկություն հայտնել այն օգտագործել որպես աշխատանքային տարածք՝իրավապաշտպան-հասարակական գործունեություն ծավալելու նպատակով/բնակվելու համար այն վաղուց ի վեր պիտանի չէ եւ առողջության համար վտանգավոր.բայց որոշակի բարենորոգումների դեպքում այն որպես աշխատանքային տարածք կարող էր ծառայել/:Ավելին.մարզպետին ուղղված Բաց նամակից որոշ ժամանակ անց, տեվական ,,հրադադարից,, հետո տնակի ներսի ու դրսի նկատմամբ կրկին ասպատակություններ սկսվեցին.դրանք տեղի էին ունենում այն ժամերին, երբ չարագործները համոզված էին, որ այդտեղ մարդ չի լինում:
Անգամ ոստիկանության ֆեյսբուքյան էջին ուղարկված իմ հաղորդագրությունը/սույն բլոգում զետեղված/ չկասեցրեց դրանց ընթացքը, որոնք պարբերաբար ընդհատվում, պարբերաբար՝վերսկսվում էին նոր թափով:
...Սույն թվի սեպտեմբերի 24-ին տեղեկացանք, որ Վանաձորի քաղաքապետարանը մտադրությունը չի փոխել եւ ցանկանում է այդտեղ բնակեցնել ոմն Սաքոյի, ով հոգեկան խնդիրներ ունենալու պատճառով երեւի թե անմեղսունակ է ճանաչված, ունեցել է խնամակալ, որն էլ նրան զրկել է բնակարանից, ու հիմա վերջինս, ըստ վկայությունների, քնում է քաղաքապետարանի նստարաններին.օգտվելով այն հանգամանքից, որ նաեւ բանվորական աշխատանքներ է կատարում քաղաքապետարանի համար/երեւի Սաքոյի վարձն ուզում են Պապիկյանի տնակով փակվեն/:Հիշեցնեմ, որ նախորդ հրապարակումներում արդեն իսկ կասկած էինք հայտնել, որ ասպատակությունների հեղինակն, ամենայն հավանականությամբ, սույն Սաքոն էլ կարող է լինել, բայց քաղաքապետարանի աշխատակիցը կտրուկ ժխտում է այն, նշելով, որ վերջինս ի վիճակի չէ չարագործության, առավել եւս,եթե մտադիր է այդտեղ բնակվել.թեպետ նաեւ նկատեց, որ երբեմն ունենում է սուր բռնկումներ, որի ժամանակ ,,ֆազերը գցում են,,/հետեվաբար, հենց ,,ֆազերը գցած,, ժամանակ ,, էլ կարող է նման քայլեր կատարել-Գ.Հ./.միգուցե նաեւ՝դեղանյութերի ազդեցության տակ է երբեմն գտնվում կամ թմրանյութերի:Իմ այն հարցին, թե ինչու Սաքոյին հանրակացարանում չեն բնակեցնում, իմ զրուցակիցն ասաց, որ նա ,,հանրակացարանի համար վտանգավոր է,,:Ստացվում է, որ տնակային ավանի համար է ,,ոչ վտանգավոր,,.ինչն իսկապես վիճահարույց է այս պարագայում:Իսկ հարակից տնակների բնակիչները, որոնք ականատես են եղել, թե այդ տարածքում ինչ կարգի ավերածություններ են տեղի ունենում/ներառյալ նորածին շնիկներին սպանելը/, սարսափած են, որ այդ կարգի ավերածությունների հեղինակը/որ հնարավոր է Սաքոն է/, պետք է գա եւ իրենց մոտ տարածության վրա ապրի:
Իսկ կա՞ քաղաքապետարանի որոշում տնակն առհասարակ որեւէ մեկի հանձնելու, կամ քաղաքապետարանի հաշվեկշիռ տեղափոխելու առթիվ/այն տնակը, որ Պապիկյանն ստացել է 1988թվի երկշարաժի հետեվանքով անօթեւան դառնալու պատճառով, դեռ սովետական տարիներին/, մեզ ստանալ չհաջողվեց.սակայն այդ առթիվ մեր նախորդ`2 ամիս առաջ տեղի ունեցած զրույցի ժամանակ հիշյալ պաշտոնյան ասաց, որ որոշումը կլինի, երբ տնակը տեղափոխվի Լենինգրադյան տնակային ավան.այսպիսով, նախ պետք է բնակեցնեն, հետո որոշում կայացնեն....Ի դեպ, մենք ամիսներ առաջ պարզեցինք, որ ավագանում այդ առթիվ որոշում չի եղել,իսկ եթե որոշում լինի, ապա ավագանին չի որոշելու, այլ քաղաքապետը՝միանձնյա:
Մեզ չհաջողվեց նաեւ պարզել, թե արդյոք այն տարածքը, որի վրա գտնվում է Պապիկյանի տնակը, վաճառված է որեւէ մեկի.քաղաքապետարանից հավաստում են, որ վաճառված է/ակնկալում ենք, որ որեւէ իրավապաշտպան պարզի, թե արդյոք տարածքը տեր ունի եւ երբ կամ ինչ կարգով է վաճառվել տարածքը/:Բայց եթե տարածքը սեփականատեր ունենար, ապա պետք է որ Պապիկյանին էլ տարիներ առաջ փորձեին վտարել այնպես, ինչպես հարակից տարածքի տնակաբնակներին էին տարիներ առաջ վտարում ԴԱՀԿ-ի որոշմամբ/այդ առթիվ դեռ տարիներ առաջ հոդված գրեցի ,,Հրապարակ,, թերթում,վտարվողներից մեկի խոսքերն օգտագործելով որպես վերնագիր.,,Թուրքը սենց բան չէր անի,, . նախկին քաղաքապետը վաճառել էր տարածքը, գտնելով, որ պետությունը պարտավորություն չունի այդ տարածքի տնակաբնակների հանդեպ/:Ցավալի է, որ պետությունն այդպես էլ որոշում չկայացրեց, որ երկար տարիներ տնակներում բնակված, կացարան չունեցող մարդիկ/որոնցից մեկն էլ Քնարիկ Պապիկյանն էր՝այս տարվա մայիսի 26-ին մահկանացուն կնքած/, կարողանան սեփականաշնորհել իրենց տնակներն ու դրանց հարակից տարածքը:Տնակաբնակների նամակները մնացին անարձագանք թե նախկին, թե ներկա կառավարությունների օրոք.նախկինները խոստացան, ներկաներն էլ չարեցին
ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ, Վանաձոր, ազատ լրագրող-բլոգեր
вторник, 15 сентября 2020 г.
Թվում էր, թե վարչապետին, Լոռու մարզպետին ու ՀՀ օմբուդսմենին ուղարկած նամակներին մարզպետարանի ճարտարապետության բաժնից հանձնաժողով կուղարկվեր Լամբարյանի բողոքի հարցով/որին անանդրադարձել ենք սույն բլոգում/,որպեսզի տեղում ուսումնասիրվեին բողոքի հիմք հանդիսոցող կցակառույցները/գազով աշխատող ավտոնորոգման կետ հանդիսացող, որ անմիջապես կպած է Լամբարյանի տան պատին՝մոտ 20-25 մետր տարածությամբ, որ առ այսօր շարունակում է գործել/:Սակայն առայժմ միայն համայնքային ոստիկանությունն է խորամուխ եղել՝բողոքում ներառված այլ հարցերի կապակցությամբ նաեւ:Լավ, ասենք, քաղաքապետարանը խուսանավում է խնդիրը կարգավորել եւ կցակառույցին առնչվող,12 տարվա վաղեմություն ունեցող գրությունները վերաքարմացնելով փորձում է խնդիրը պարզապես ,,ջրել,,/ինչպես սովորաբար՝նման դեպքերում/,իսկ մարզպետարանը մի՞թե պարտավոր չէ հանձնաժողով ուղարկել ճարտարապետության բաժնից.բա էլ ո՞րն է այդ բաժնի դերը, եթե քաղաքապետարանի/կամ առհասարակ՝համայնքապետարանների իրավասության շրջանակներում չլուծվող խնդիրներով չի զբաղվելու: Մինչեւ ե՞րբ է բողոքարկուն տուժելու ապօրինի կցակառույցի պատճառած վնասներից ու այս ու այն ատյաններին դիմելու՝առողջությունը վտանգելով:
ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ
четверг, 10 сентября 2020 г.
Ովքե՞ր են անկարգությունների հրահրիչներն ու կազմակերպիչները
,,Բոմժ Սաքո,,.այսպես են անվանում ճանաչողներն այն անձին, ում Վանաձորի քաղաքապետարանը փորձում է անօրինական կարգով, առանց որոշման տեղավորել կամ տեղավորելու պատրանք ստեղծել լուսահոգի Քնարիկ Պապիկյանի նախկին տնակում,բայց՝Լոռու մարզպետին ուղղված մեր բաց-նամակից հետո/որ զետեղել ենք սույն բլոգում/թերեւս մարտավարությունը վերանայեց, ու սկսեց ուղղորդել/թերեւս՝ուղղորդել/ գույքը դիտավորյալ փչացնելու եւ շրջակայքն ամենավայրագ ձեվով ապականելու գործընթացը:
Վերջին մեկ ամսում եթե ոչ ,,բոմժ Սաքոյի,,/մարդ էլ կա՝որպես Հակոբ է ճանաչում/կամ նրա ընկերակցների ավերածությունների հետեվանքներն առկա են Պապիկյանի տնակի տարածքում էլ, տնակի ներսում էլ/ու մտքումդ ակամա ասում ես՝վայ Քնար ջան, ուր ես, թե ձեռքդ եղանն առած դուրս գաս դեմներն ու ասես՝ո՞վ եք, ինչ գործ ունեք էս տարածքում/:/
...Տնակի դռան կողպեքն անհայտ միջոցներով բացելու արդյունքում բռնությամբ տեղահանված ու դուրս բերված հսկայական հեռուստացույց՝մասերը ջարդոտած, նաեւ՝էլեկտրական վառարան՝մեջքի մետաղական մասը բռնությամբ ծռմռած.ակնհայտ է՝ինչ-որ մասերի որոնմամբ են զբաղվում չարագործները:Նորոգելու դեպքում դրանք ինչ-որ մեկին պետք կգային, բայց՝դարձրել են անպիտան հենց բակում ու շպրտած թողել...Ապակե տարաներ՝ջարդոտած ու դեսուդեն գցված, ճամպրուկներից դուրս թափված ու ցեխի ու անձրեւի տնօրինության հանձնված հագուստեղեն, խորդանոցից դուրս բերված կարտոնի ու թղթի հսկայական պաշարներ, մետաղական մասեր...իսկ երեկվա տեսածն ամենաահավորն էր, բայց՝ոչ առաջինը.նորածին, սպիտակ շնիկն էր անկենդան փռված, մինչդեռ նախօեին դեռ կայտառ վազվզում էր, երեւի թե անհայտ ժամերի տեղի ունեցող բացօթյա խրախճանքի ,,հերոսների,, վայրագության զոհ էր դարձել:Իսկ խրախճանքի իրեղեն -ապացույց վկայությունները՝սննդի եւ հակակից ատրիբուտների վկայություններն առկա էին:
Վերջին մեկ շաբաթվա ընթացքում չարագործը նաեւ պոկել-ցած էր նետել տնակի ներսում գտնվող վառարանի խողովակը՝ծուխը հենց գետնին թափած թողնելով, ապակե բաժակներն օգտագործել որպես մոխրաման/ասել կուզի՝իրեն զգացել ինչպես իր տանը՝ուրիշի իրերի մեջ, որոնց դուրս բերումը միաժամանակ դիտավորյալ դժվարացրել է հետեվողականորեն՝ջարդոտած իրերով փակելով տնակի մուտքը/:Երեկ արդեն պոկված էր նաեւ դռան բռնակը:Բա ո՞նց չասես՝էդքան ահռելի ուժի տեր է, ինչու չի գնում սահմանը պաշտպանում, այլ ,,հիվանդի,, թղթով ,,անմեղսունակ,, է ձեվանում՝նայած ,,վախտին,,:Ըստ տեղեկությունների, վերջինս քաղաքապետարանի օրինական թե անօրինական բանվորական աշխատուժ է համարվում, երկրաշարժից հետո ստացած բնակարանը վաճառել է, եվ սովորաբար քնում է քաղաքապետարանի նստարաններին/ինչ խոսք, Պապիկյանի տնակը դրա համեմատությամբ դրախտ կարող է համարվել, բայց թե ինչու է գույքը փչացնում՝թերեւս միայն իրեն ու իրեն ուղղորդողներին է հայտնի/:Ինքներդ դատեք.նորմալ մարդը կվնասի՞ այն տարածքը, որտեղ մտադիր է բնակվել.իհարկե ոչ.իսկ եթե անմեղսունակ է՝ինչպես է քաղաքապետարանն օգտվում նրա ծառայություններից:Որպես կանոն, յուրաքանչյուր ասպատակությունից հետո որեւէ երրրոդ անձի միջոցով փոխանցում է, թե իրեն քաղաքապետարանից այսինչն է ուղարկել.բայց երբ այդինչի հետ հեռախոսազրույց ունեցանք, պարզվեց, որ այդինչն արձակուրդում է եղել, մինչ այդ էլ զգուշացրել, որ ,,հանկարծ կողպեքին ձեռք չտա,,:Հիմա հերթը հասել է փոխքաղաքապետի անունը տալուն:,,Ո՞նց, փոխքաղաքապետն ասել է գնա կողպեքը ջարդի, ներսը քանդուքարափ արա, տարածքն այլանդակի՞,,-հարցրի փոխքաղաքապետի ,,ապսպրանքը,, փոխանցողին:
Եթե չարագործը անմեղսունակ չի՝ուրեմն նրա համար ,,լացում,, է քրեական օրենսգիրքը, որովհետեւ տեղի է ունենում գույքի դիտավորյալ փչացում եւ տնօրինում նրա կողմից, ում դրա առնվազն բարոյական իրավունքը չունի:Ի դեպ, ,,բոմժ Սաքոյից,, բացի այս տարածքում վերջերս սկսել է հայտնվել նաեւ ոմն Արայիկ՝հանակացարանի բնակիչ, ում ճանաչելու եւ անձը պարզելու նպատակով էլ հրավիրեցի հարեվան տնակներից մեկի բնակչուհուն, ով հաստատեց նրա ով լինելը/ինքն անձամբ էլ էր հավաստել իր ով լինելը/, եվ անգամ՝մականունով դիմեց, թե ,,Խումար, դու էստեղ ի՞նչ գործ ունես, դու հանրակացարանում ես չէ՞ ապրում,,:Վերջինս էլ շփոթված ասեց՝,,Գալիս եմ թափած դամբուլ եմ հավաքում,,:Իսկ մեր հարցմունքին ի պատասխան նշել էր, թե ,,հանդը մոշի է գնում,, ու բիդոնն ու ռեզինե սապոգները թողնում է այդտեղ:Բայց հենց միայն այն, որ ,,բոմժ Սաքոն,, կամ միգուցե այլ չարագործ, ձեռքն ընկած գուքը ոչնչացնում է, բայց Արայիկի սապոգներին ու բիդոնին /դրսում գտնվող/ձեռք չի տալիս, լուրջ կասկած է հարուցում, թե արդյո՞ք նրանք ընկերակիցներ չեն.մանավանդ, որ սույն Արայիկը խոստացել էր Սաքոյին բարեկամաբար զգուշացնել, որ այլեւս ոտնձգութւյուններ չկատարի, սակայն շարունակվող ավերածություններն ու համատեղ խրախճանքի հետքերը գալիս են ապացուցելու, որ նրանք ,հնարավոր է, համատեղ են գործում, եւ Արայիկը պարզապես փորձել է մեր աչքին թոզ փչել՝որ կարողանա այդ տարածքում անարգել կերպով ,,մետաղի բացօթյա,, ջարդել-հալելու ,,,կետ,, բացել՝իր բիդոնի ու սապոգների ընկերակցությամբ, շնիկներին էլ սննդի մնացուկներով ,,կաշառելով,,:Կա եւս մեկ կասկածյալ, ով նույնպես կարող է անկարգության մասնակից կամ կատարող լինել.այդ տարածքի բնակիչներից մեկի թոռը՝հոգեկան շեղումներով, որին հարազատ տատն ու մայրը դուրս են վռնդել տանից՝գողության կասկածանքով:Այս դեպքի համար է ասված՝,,նու ի սեմեյկա,,:Այսպիսով, համառորեն ու հետեվողականորեն շարունակվում է խոչընդոտվել Պապիկյանին պատկանող գույքի դուրս բերումն ու տբնօրինումը նրանց կողմից, ովքեր դրա բարոյական իրավունքն ունեն, ովքեր եղել են Պապիկյանի մտերիմներն ու հարեհասաները:Իսկ ոստիկանության ֆեյսբուքյան էջին ուղարկված մեր ահազանգը՝,,Հաղորդագրություն՝շարունակական հանցագործության մասին,, մնաց անարձագանք:Բարեբախտաբար, Պապիկյանին պատկանող գույքի մի մասը տնօրինվեց նրա մտերիմների ու հարազատների կողմից.նաեւ՝մեր զգոնության շնորհիվ.անվնաս մնացած հագուստեղենի մի մասն էլ պարբերաբար հանձնվումէ եկեղեցուն՝ի տնօրինություն:
ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ, Վանաձոր,ազատ լրագրող, բլոգեր
Подписаться на:
Сообщения (Atom)